اندازه کیست کلیه توضیح داده شده است: چه زمانی کیست کلیه جدی است؟

A کیست کلیه یک کیسه مایع کوچک است. درون کلیه وجود دارد. کلیه‌های لوبیایی شکل که به عنوان اندام‌های دفعی نیز شناخته می‌شوند، مواد زائد را به شکل ادرار از بدن جدا می‌کنند. کیست‌های کلیه اغلب بدون علامت و غیر سرطانی هستند. با این حال، کیست‌های بزرگ می‌توانند دردناک و ناراحت کننده باشند. در حالی که برخی افراد فقط یک کیست دارند، برخی دیگر ممکن است چندین کیست داشته باشند. یک یا چند کیست ممکن است بر یک اندام دفعی یا هر دو کلیه تأثیر بگذارد. وقتی بیماران از کیست‌های کلیه مطلع می‌شوند، چیزی که به ذهنشان خطور می‌کند این است که چه اندازه کیست کلیه خطرناک است؟ در این وبلاگ، اندازه کیست‌های کلیه خطرناک را تجزیه و تحلیل خواهیم کرد و به راه‌های پیشگیری از آنها خواهیم پرداخت.

طبق گزارش شورای تحقیقات پزشکی هند، اکثر کیست‌های ساده کلیه خوش‌خیم هستند و نیازی به درمان ندارند. معمولاً کیست‌های کلیه جای نگرانی ندارند و به سختی بر عملکرد کلیه‌های شما تأثیر می‌گذارند. به ندرت پیش می‌آید که کیست بزرگی که دردناک باشد، دیده شود. تنها کاری که پزشک شما احتمالاً می‌خواهد انجام دهد این است که آن را زیر نظر داشته باشد و در سابقه پزشکی شما ثبت کند. هنگامی که به کیست کلیه مشکوک می‌شود، ممکن است پزشک آن را بردارد یا آزمایش‌های بیشتری را پیشنهاد کند.

انواع کیست کلیه

کیست‌های ساده و پیچیده دو نوع کیست کلیه هستند. کیست‌های ساده شایع‌ترند.

• ساده است: با افزایش سن، این موارد رایج می‌شوند و افراد مسن بیشتر مستعد ابتلا به آنها هستند.

• مجتمع: کیست‌های پیچیده ممکن است نیاز به ارزیابی بیشتر یا درمان جراحی داشته باشند زیرا برخی از آنها خطر بدخیمی بیشتری دارند.

چه زمانی اندازه کیست کلیه خطرناک تلقی می‌شود؟

به طور معمول، اندازه کیست به پزشکان کمک می‌کند تا تصمیم بگیرند که آیا کیست نیاز به درمان یا پیگیری دارد یا خیر. کیست‌های بزرگتر ممکن است نیاز به توجه داشته باشند. به خصوص هنگامی که این کیست‌ها به اندام‌های اطراف فشار می‌آورند، جریان ادرار را مسدود می‌کنند یا حتی پاره می‌شوند. با این حال، یک کیست ساده ۶ سانتی‌متری ممکن است کمتر از یک کیست کوچکتر با ویژگی‌های تصویربرداری پیچیده یا مشکوک نگران کننده باشد.

کیست‌های بزرگتر از ۵ سانتی‌متر (تقریباً ۲ اینچ) احتمال بیشتری برای ایجاد علائم یا عوارض دارند، اگرچه هیچ حد مشخصی برای آنها وجود ندارد. وقتی کیستی به این اندازه بزرگ می‌شود، بسیاری از متخصصان اورولوژی توجه بیشتری به آن می‌کنند، به خصوص اگر علائمی وجود داشته باشد. با این حال، حتی کیست‌های ۳ تا ۴ سانتی‌متری نیز ممکن است نیاز به نظارت داشته باشند، به خصوص اگر پیچیده به نظر برسند یا در حال بزرگ شدن باشند.

نمودار طبقه‌بندی بوسنیایی

توجه: طبق گفته موسسه علوم پزشکی هند، پزشکان از سیستم طبقه‌بندی بوسنیایی، نه فقط اندازه، برای تعیین اینکه آیا کیست کلیه خطرناک است یا نیاز به درمان دارد، استفاده می‌کنند. بنابراین، برای نتایج بهتر با یک متخصص اورولوژی باتجربه مشورت کنید.

علل کیست کلیه

اگرچه دانشمندان از علت دقیق آن مطمئن نیستند، اما می‌دانند که والدین بیولوژیکی کیست‌های ساده را به ارث نمی‌برند. و بیماری‌های ارثی منجر به کیست‌های ساده نمی‌شوند. آنها فکر می‌کنند که کیست‌های ساده کلیه می‌توانند در نتیجه آسیب یا انسداد میکروسکوپی در لوله‌های کلیوی ایجاد شوند. سن و مراحل پیشرفته بیماری کلیوی نقش عمده‌ای در ایجاد کیست‌های کلیه دارند. در زیر برخی از علل اصلی ذکر شده است:

• سن: یک کیسه کوچک پر از مایع، به خصوص در افراد مسن، قابل توجه است. احتمال ایجاد این کیسه‌های پر از مایع با افزایش سن افزایش می‌یابد. 
• بیماری مزمن کلیه (CKD): احتمال ایجاد کیست کلیه در افراد مبتلا به بیماری مزمن کلیه (CKD) و سایر اختلالات کلیوی بیشتر است. 
• آسیب یا تروما: کیست‌های کلیه گاهی اوقات می‌توانند پس از آسیب یا ضربه به کلیه‌ها ظاهر شوند.

علائم کیست کلیه بزرگ یا خطرناک

کیست‌های ساده کلیه معمولاً هیچ مشکلی ایجاد نمی‌کنند. فقط وقتی بزرگ شوند می‌توانند منجر به موارد زیر شوند:

• ناراحتی یا درد: کیست‌های کلیوی بزرگ می‌توانند باعث ناراحتی یا سوزش در پشت یا کنار کلیه‌ها شوند.
• هماچوری: کیست‌ها می‌توانند هنگام ادرار کردن باعث خونریزی شوند. این بیماری می‌تواند باعث ایجاد ادرار صورتی، قرمز یا قهوه‌ای شود.
• فشار خون بالا: کیست‌های کلیه، عمدتاً کیست‌های بزرگ، می‌توانند باعث افزایش فشار خون شوند که ممکن است منجر به فشار خون بالا شود. مدیریت فشار خون برای جلوگیری از مشکلات بسیار مهم است.
• احساس فوریت در ادرار کردن مکرر: کیست‌ها می‌توانند فشار روی مثانه را افزایش دهند و منجر به تکرر ادرار شوند.
• درد وحشتناک: درد ناگهانی و تیز پهلو، که ممکن است به دلیل پارگی کیست، به خصوص پس از ضربه، باشد.

تشخیص: کیست‌ها چگونه اندازه‌گیری می‌شوند؟

به طور معمول، متخصصان مراقبت‌های بهداشتی از روش‌های تصویربرداری برای ارزیابی کیست‌های کلیوی استفاده می‌کنند که شامل موارد زیر است:

• سونوگرافی
• اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT).
• تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI)

گزینه های درمانی برای کیست کلیه

درمان به اندازه کیست، علائم و یافته‌های تصویربرداری بستگی دارد. پزشک ممکن است کیست‌های کلیوی کوچک را برای مدت معینی با تشخیص منظم تحت نظر داشته باشد. با این حال، اگر علائم جدی ایجاد شود، ممکن است فرد به آنتی‌بیوتیک یا مسکن‌های بدون نسخه نیاز داشته باشد. اگر کیست مانع از حرکت ادرار یا خون از طریق کلیه‌ها شود، ممکن است علائم ایجاد شود. برای تخلیه کیست، پزشک ممکن است موارد زیر را پیشنهاد کند:

• عمل جراحي
• زه کشی
• اسکلروتراپی 

اسکلروتراپی با استفاده از سونوگرافی، سوزنی را به داخل کیست هدایت می‌کند، آن را تخلیه می‌کند و محلول الکلی را برای جلوگیری از عود مجدد آن تزریق می‌کند. در صورت بزرگ بودن کیست، ممکن است پزشک متخصص درخواست برداشتن آن را بدهد. این کار معمولاً در بیمارستان با بیهوشی عمومی انجام می‌شود. جراح ممکن است کیست را با یک وسیله کوچک که شامل یک چراغ و دوربین در یک سر آن است، بردارد. این کار به آنها کمک می‌کند تا برش بسیار کوچک باشد.

نکات پیشگیری از کیست کلیه

پیشگیری کامل از کیست‌های ساده کلیه ممکن نیست. می‌توانید با انجام موارد زیر از خطر آن جلوگیری کنید:

• نوشیدن هرچه بیشتر آب.
• محدود کردن میزان قند و نمک در رژیم غذایی. 
• مدیریت بیماری‌های مزمن مانند دیابت و فشار خون بالا.
• مراجعه منظم به پزشک، به خصوص اگر بیماری کلیه کیستیک در خانواده وجود داشته باشد.

نتیجه

کیست‌های بزرگتر از چهار تا پنج سانتی‌متر، به ویژه آنهایی که علائم ایجاد می‌کنند یا ویژگی‌های تصویربرداری پیچیده‌ای را نشان می‌دهند، نیاز به نظارت دقیق‌تر دارند. اما اندازه به تنهایی نشان نمی‌دهد که کیست کلیوی چه اندازه‌ای تهدیدکننده است. آنچه مهم است این است که کیست چگونه ظاهر می‌شود، آیا در حال رشد است و آیا باعث ایجاد علائم می‌شود یا بر عملکرد کلیه تأثیر می‌گذارد. 

اگر پزشکان کیست کلیه را در شما تشخیص داده‌اند، وحشت نکنید. اکثر این کیست‌ها بی‌ضرر هستند و به چیزی بیش از نظارت گاه به گاه نیاز ندارند. کافیست اطلاعات خود را حفظ کنید، سؤال بپرسید و با پزشک خود مشورت کنید تا بهترین روش درمانی را تعیین کنید.

سلب مسئولیت: این محتوا صرفاً جهت اطلاع‌رسانی است و نباید به عنوان توصیه پزشکی در نظر گرفته شود. لطفاً برای تشخیص و درمان با یک متخصص مراقبت‌های بهداشتی واجد شرایط مشورت کنید.